|
თბილ ქვეყნებისკენ უკვე გაფრენილ უცხო ფრინველთა ლამაზ ქარავანს შენ ჩამოშორდი, რომ ნასხვისარი არ შეგრგებოდა ლუკმა არამად. რაღაც გათავდა, რაღაც დაიმსხვრა და ვარსკვლავების ცისფერი სისხლი გადაგაღვარა თავზე დაისმა. ტყეც შიშვლდება და კვლავ იფოთლება, მიედინება შენი სიცოცხლეც თითქოსდა მშვიდად და უშფოთველად. დაგეჯახება, როგორც ბიზონი, შენ აყვირდები და იმეორებს შენს ყვირილს ექო მარადისობის. |
