|
ერთხელ დამრჩა გულის კარი ღია და ორი ჩიტი ერთად შემოფრთხიალდა; სევდის ჩიტი - პატარა და ცისფერი, სიხარულის - ლამაზი ვარდისფერი. სიყვარული მწვევია, სიმღერებში თავი დამვიწყებია: იმ ვარდისფერს ცად შეუკრავს კამარა, დავრჩენილვარ სევდის ჩიტის ამარა. ერთგული და გამძლეა, სულ თანა მსდევს არასოდეს გამცლია; ამ ჩიტივით სიყვარულზე ვმღერი მე. ეს ჩიტია - ლექსებს რომ მაწერინებს; სიხარულს და თვით სიცოცხლეს მიზოგავს, ამ ცისფერი ჩიტის მარადისობა. |
