დრო კითხვათა ბუღში გახვევს - რა და როგორ გადაფასდა, მაგრამ ვინ რას გვიკარნახებს წუთისოფლის შავ დაფასთან! მე კი - სადა! სად გაიყო ჩვენი გზები! აგერ კაცი ისე დადნა, რა სჭირს, აღარ ვეკითხებით! სულ მოდიდან გადავიდა, ძველმა სევდამ მოგვაკითხა? ახლებურად გადავიტანთ! კი, ატყვია ჩვენს უძილო, ჩაყრილ თვალებს, ჰოდა, ბოლოც ინფარქტია დღეს თუ არა, ალბათ - ხვალე! გულცივად და არც გვიყურებს, სად წავიდეთ. რა ვქნათ, როგორ, ან რა ნატვრას ავისრულებთ? წუთისოფლის გზები ესე? რამ დაგწვა და აგატირა, რა გვტანჯავს და რა გვაკვნესებს? არცა ღმერთი, სხვისი ჭირი - ღობეს ჩხირი, შენი გყოფნის, იჯექ შენთვის, სხვის სატკივარს რასა სტირი! რა და როგორ გადაფასდა, მაგრამ ვინ რას გვიკარნახებს წუთისოფლის შავ დაფასთან! |