|
თავისი დრო აქვს ყველაფერს, ჩემო დღეს მზიანსა და ღამეს მთვარიანს; თავისი დრო აქვს ნათელს და ჩეროს, შემოდგომაა თუ ზამთარია. დროს არ უმზერენ ერთი შეხედვით; მივდივარ, კარგო, და მოვალ მაშინ, როცა დრო მოვა ჩვენი შეხვედრის. რაღაც შიში მაქვს შენებრ განგების ვაი თუ წახვალ, წახვალ და მერე ნაკადულივით დამეკარგები. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ჯანსუღ ჩარკვიანის პოეზია |
