|
მე შენთანა ვარ და ეს სიჩუმე იყოს თავდები ყველაზე დიდი, სინანული კი მაკმარე ჩემი - უშენოდ ღვინის თასებს რომ ვცლიდი. იყოს რაღაცის განმეორება... არა მგონია, ღამის სიჩუმე იყოს ნაცნობი ძილის მორევა... რომელმაც ასე დაგვაახლოვა. ვიცი, მე როგორც ღამის სტუმარი შენს სასთუმალთან სიზმრებად მოვალ. არაფერია ქვეყნად იგივე - ის ვინც პირველი სასმისით დათვრა, მეორეს სიტკბოს ვეღარ იგემებს. |
