|
თუმცა შორსაა შელიც, გოეთეც, მაინც ერთი გვყავს თურმე მესია. ერთი სისხლი გვაქვს მაინც პოეტებს, ეს არის ლექსი და პოეზია. ამ სულს ცეცხლივით ისე მოედე, გატეხილ გულს და ჩამქრალ სტრიქონებს ისევ ჩაუდგი სული პოეტის. სიცოცხლისა და ფიქრის საგანი, შენი ლამაზი ლექსით განათდა ჩენი დარდის და სევდის საკანი. ციხე სიბერის და სიმარტოვის. სწორედ შენა ხარ ამ სიხარულის, ამ სიყვარულის ლექსის ავტორიც. ისევ ოცნებებს შევეხიზნები. ღამე, დარდსა და ცრემლს მიჩვეული, კვლავ აივსება ლამაზ სიზმრებით. მე მაინც მჯერა, ერთი სულია, ერთი ღმერთი ჰყავთ მაინც პოეტებს, ეს ღმერთი მხოლოდ სიყვარულია!
P. S.
ყველა ქალში ჩქეფს სისხლი აიდას, ეს გული ქალის ღალატს გაუძლებს, პოეტის ღალატს ვეღარ აიტანს. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ნოდარ ჯალაღონიას პოეზია |
