მთარგმნელი: ალექსანდრე ელერდაშვილი
|
უნიათობის, სიხარბის და ამაოების შემოძალებით მიჭირს ყოფნა ქვეყნად ამიერ, ზნე თუ ადათი, ჩვენი მხსნელი მრავალჟამიერ, აწ მძევალია უსაშველოდ ბილწი დროების. აწ შევიცვალეთ უზნეობის გამო და მიერ, და აღარსად ჩანს თუნდაც ზოგჯერ ჟამით ჟამიერ აწ ზნეკეთილი ძე იმედის და სასოების. ყველას შეუჩნდა უბადრუკი ფილოსოფია, რომ ამოუვსოს შავი ხახა ქონებით საფლავს... შენს ტკბილ სულს, ჩემო მეგობარო, ვნება ვერ ზაფრავს, შენ არავინ გგავს, წუთისოფლად ვინც ნამყოფია. |
