|
დღეს ისე დათბა, ვეღარ გავძელით და სამადლოსკენ ვიქციეთ პირი, სად ბეთანიის თეთრი სანთელი ასკილის ტყეში ბავშვივით ტირის. დაიძრა სიტყვა სასიყვარულო, ეს სადღეგრძელო რამდენჯერ მითქვამს, შენზე მაფიქრალს, სულო, მამულო! ვით ათქმევინა? - რამ და მამულმა. საქმემ საერომ: "დედაო ენავ, დედაო ენავ", ჩვენო სისხლო და ჩვენო ჰაერო! მე უკვე მესმის, აპრილი გზებზე, თეთრად მმოსავი, და ამ მთებისთვის სათქმელი ლექსი ცისკენ მიფრინავს მიმინოსავით. |
|
პოეზიის გვერდი • • • |
