გალაკტიონ ტაბიძეს
|
აქროლდა ქარი, სადა ხარ, სად? შენ ამ ფოთლების ფრენა გიყვარდა. ფოთლები ისევ ქრიან ქარდაქარ, შენ კი აღარ ხარ... მოდის საღამო ფიქრის მთოველი... მაინც გავხედავ ხანდახან კარებს, რომ აღარ მოხვალ - არ სჯერა თვალებს. |
გალაკტიონ ტაბიძეს
|
აქროლდა ქარი, სადა ხარ, სად? შენ ამ ფოთლების ფრენა გიყვარდა. ფოთლები ისევ ქრიან ქარდაქარ, შენ კი აღარ ხარ... მოდის საღამო ფიქრის მთოველი... მაინც გავხედავ ხანდახან კარებს, რომ აღარ მოხვალ - არ სჯერა თვალებს. |
