|
სუნთქვით გაგითბობ გათოშილ თითებს და საალერსოს გიხმობ სახელებს, ძვირფასო, ნუღარ იტირებ კიდევ - გამხდარი მხრები გიცახცახებენ.
სასიხარულოდ კვლავ გაკურთხებენ, მოულოდნელი ცრემლის სიმლაშე აღარ აგიწვავს ტუჩის კუთხეებს.
აინთებიან შენი ღაწვები, არ შეგაშინებს ღამის სიბნელე და ცრემლიანი აღარ დაწვები.
შენს სულში დიდი სინათლე შევა და სიარული სასაფლაოზე დარჩება მხოლოდ უბრალო ჩვევად.
ცრემლი მიიღებს თავის მისაგებს, მე გამოგტაცებ დარდსა და გლოვას, მე დაგაბრუნებ სიცოცხლისაკენ!.. |
