|
გაფრინდა ნიავი შორეთს, თეთრად გაშალეს ფრთები აფრებმა... მზე გადასცდება ღრუბლების ტბორებს და ზღვის ტალღები შეიქაფება.
სიხარული და მზე რომ ახარონ... მეც თოლია ვარ! გავშალე ფრთები, შფოთიან ზვირთებს მკერდი ვახალო!
მქუხარე ტალღებს გულ-მკერდზე იფენს, მზე გადაუშვებს მორევში სხივებს და მეწამულად შეღებავს ცისფერს.
დატრიალდება ოქროს მორევად, მზეს ჩაეკვრება მკერდანათრთოლი და ცხელ ბაგეზე ეამბორება.
და თოლიებიც მღვრიე ჩქერს ელტვის, მეც თოლია ვარ აისრებული, მქუხარე ტალღებს ვახალო მკერდი! |
