|
კლასიკოსი მწერლის ქვრივი, როგორ საყვარელია, თითქოს ძვირფას ძველ ქსოვილზე ტურფა ნაყშთა მთვლელია.
ფერადებს და მბრწყინავებს, ხოლო ღამით უცხო ჩიტებს თავისთან აბინავებს...
ელის თეთრ მატარებელს, მისი ნაზი ჩუმი გულის კვლავ და კვლავ გამხარებელს.
თეთრ ვაგონთა ლოდინი და ბაქანიც ობოლია, როგორც ქვრივის ლოგინი.
ქვრივის თაიგულები და იდუმლად რატომ ძგერენ ბრძენ მკითხველთა გულები? |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გურამ პეტრიაშვილის პოეზია/პროზა |
