|
მე ხომ გარყვნილი არ დავიბადე, მქონდა აზრები, გრძნობა უმანკო, მქონდა ფიქრები, გულს რომ ზედ ადევს, მქონდა ნამუსი - ქალწულს რომ ამკობს. გამოვიტანე გროშების ფასად, როცა სახლიდან გამოქცეული ვიქეც გარყვნილად და ქუჩის ხასად - ჩემი მაზანდა სპილენძის ფული და ახლა კიდევ გარყვნილს მიწოდებ! რისთვის გამირყვენ უმანკო გული? მე გავირყვნები, ეს ვიცი, ძლიერ, მაგრამ ამაყი, გწამდეს მარად ვარ, მას შენ არ მოგთხოვ, რაც დამეკარგა, გული, რომელიც აწ დაზიანდა, ო, ვერასოდეს გაიტან ლელოს - დაგაგვიანდა! დაგაგვიანდა! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მარიჯანის პოეზია |
