|
სინდისს ვფიცავარ, ვკურნავდი იარებს. მიყვარდი, როგორც ზღვა ალბატროსს. მე შენთან შორიშორს ვიარე და ახლოს არ მოველ არასდროს.
ან მძევლად ვყოლოდი ტაიგებს. მე ცუდი არა ვარ, იცოდეს ზეცამაც, თუმც კაცი ზეცისგან ვერაფერს გაიგებს.
არ მსურდა სიწმინდის შელახვაც. მე შენი ტრფიალიც მინდოდა და შენი ბავშვობის შენახვაც. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • სიმონ ჩიქოვანის პოეზია |
