ხეტიალით ძლიერ დავითვერი,
სასტიკია: სევდას დაღლაც ერთვის,
მიველ, ვნახე ცისკარივით ფერი,
ვიდექი და ვლოცულობდი შენთვის.
ვიტრინაში ჩანდი, როგორც დილა.
როცა სხივი ჰქარგავს ხოლმე ველებს,
გიცქეროდი, მაგრამ ისე ფრთხილად,
როგორც ერთ დროს მოვეფერე ხელებს.
მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა
