|
ცას შეასწორებს უცნობი ხელი, დაუსრულებელს და უყავაროს, ეს მხარე მიყვარს თვალებით შენით, მზეების ჩემის აღმოსავალო.
როგორც უხრია სწორი ვერხვები, მე მოვალ მაშინ ცასავით ლურჯი და შენს უღონო მხრებს დავეხრები.
თუ გზა მეყო და ბედი მეღირსა, რომ, ჩრდილოელო, ამბორმა შენმა გადამწვას შვილი მზეთა ქვეყნისა. |
