|
დილის ცვარი, ია-ვარდი შევაზავე მელნად ყველა, საწერელად ცის ლაჟვარდი, ქაღალდად თვით ცისარტყელა,
კალმის ტარად შუქი მთვარის, მოვიპოვე მადლი ცისა, ტკბილნი ჰანგნი მხიბლავ ქნარის,
ლექსი ტრფობით ჩამეწერა, რომ ქებითა მშვენიერის ნორჩი გული ამეძგერა,
აღტაცებით წაიკითხა, მომიბრუნდა პირ-მცინარე, “გიყვარვარ?” - ის დამეკითხა,
ამ კითხვამა გამაოცა, “გმადლობს - მითხრა - შენი ვერა,” მომეხვია და მაკოცა!... |
