|
მე შენზე ფიქრი მაშინ მღალავდა, დღეს მოწყენილი მივდივარ გზაზე. რა ვუყო, ყველამ თუ მიღალატა, რა ვუყო, ცხედარს თუ დავემსგავსე.
დასდევს წამება იღბალს თანაბარს. ქალაქში უცებ შეწყდა ხმაური, ქალაქმა უცებ სული განაბა.
ეს გრძნობა თვალებს ცრემლით ამივსებს. მწუხარე სახით მოვწყდი საღამოს და ახლა მივალ ცისფერ ღამისკენ |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ტერენტი გრანელის პოეზია |
