|
მალე გაზაფხული მოვა და შენ ყვავილები ქარში, ალბად გეგონება თოვა ქოლგას უნებლიედ გაშლი.
სად არ წამოგყვება თრთოლვით, ვიდრე ჩამოდგება ჯერი სულში უსასრულო თოვის.
შენდაუნებურად ხვდები, ქოლგა გაშავდება მაშინ როცა გათეთრდება თმები.
ფიქრში ჩაღრმავება უჩვევს, წაჰყვე მანქანათა ნახნავ თოვლში გამოხვეულ ქუჩებს.
და შენც ყვავილები ქარში, ალბად გეგონება თოვა ქოლგას უნებლიედ გაშლი. |
