|
გულს ბუდე არა ჰქონია, მე კი შენთან ვარ ბინათა, შენ შემირხიე სულის ფრთა, შენმა ნათელმა მინათა.
ვერც მოშხამული ისარი, არც გადახმება, თუ ერთხელ გულია ნამაისარი.
შენგამო იკრეფს ღონესა, ქარიშხალს ჩასთვლემს ხანდახან, მე არა, შენსა მგონესა... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გიორგი ლეონიძის პოეზია |
