|
შენ მოწამლული მირაჟების ჭვარტლი გედება. და გახურებულ ბურანებში სხვას ელოდები. უცნობ ქალების ჩვენებანი, მთვარის ლოთები გახრჩობენ ხარბად ვით აბრების შავი გედები.
კუბოში ბეჭდებს დაიტირებენ წვიმის ნოტებით, ავადმყოფ სახლებს აპატიე ძველი ცოდვები და საფირონი დარდიანი ღერბად გენთება.
და კვირაობით ეს ქვეყანა გეუცნარა, როცა თეთრებში დადგებიან მრუში ზარები.
მზე ცოფიანი მოაქანებს აწეულ წირვებს და ლეტარგიის ბარძიმიდან სვამ ზიარებას! |
