|
კოხტა გოგო წყალზე მიდის კოხტა თიხის სურითა; ბროწეული იშლება მისი სიმწითურითა.
წყვილი ბუდეშურითა, რომ ზღვაც, დამშვიდებული, ღელვას იწყებს შურითა.
კოხტა ტანის რხევითა; მზე დაება მთაზედა მისი ეშხის ფრქვევითა.
ყვავილები ჩნდებიან; სილამაზის დედოფალს სილამაზით ხვდებიან. |
