|
ვერ აიტანე უკმეხი ბედი - მინანქრებს სადღაც სუსხავდა თრთოლვა, ეხლაც არ მახსოვს, როგორ წავედი, ან გულმა როგორ გამოგიგლოვა.
დიდხანს უმზერდნენ ხიდან ჩიტები. და კვლავ ბარდნიდნენ ჩემ მწუხარებას თოვლი და მკრთალი პანაშვიდები. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ნიკო სამადაშვილის პოეზია |
