თარგმნა ვახუშტი კოტეტიშვილმა
ერთ დროს ეს ჩემი ხელადა,
ალბათ, ჩემსავით ღელავდა,
მზეთუნახავის ნაწნავი
ბორკავდა ქცეულს ხელადა,
ხელი რომ უდევს დოინჯად,
ასე არ ჰქონდა ძველადა,
მიჯნურის ყელზე ეხვია,
ლაღად და უდარდელადა.
