თარგმნა ვახუშტი კოტეტიშვილმა
არ ძალმიძს, მზე რომ დავაბნელო
ვარდთა ჯარებით,
არსების ჩვენის იდუმალი
შევხსნა კარები,
ფიქრების ზღვაში მარგალიტებს
პოულობს გონი,
მაგრამ შიშისგან უძლურქმნილი
ვერ ვეკარები.
