|
როცა მოწყენით კაცს ქმნიდა ღმერთი, მრისხანე იყო, შუბლშეჭმუხვნილი. ღვთის მოწყენისგან ღრუბელი გაჩნდა, ღვთის რისხვისაგან ჭექა-ქუხილი.
ღმერთი ვერ გრძნობდა ქვეყნის სიმძიმეს, იმ ცრემლებისგან ვარსკვლავი გაჩნდა და ყოველ ღამე ცაზე ციმციმებს. |
|
როცა მოწყენით კაცს ქმნიდა ღმერთი, მრისხანე იყო, შუბლშეჭმუხვნილი. ღვთის მოწყენისგან ღრუბელი გაჩნდა, ღვთის რისხვისაგან ჭექა-ქუხილი.
ღმერთი ვერ გრძნობდა ქვეყნის სიმძიმეს, იმ ცრემლებისგან ვარსკვლავი გაჩნდა და ყოველ ღამე ცაზე ციმციმებს. |
