|
ოცნებას დავემონები მუდამ ლაღი და იოლი, რატომ არ ჩემი წნორები, რატომ არ ჩემი იორი.
ძნები - კაცები ყვითლები, თიანეთი და სწორები, თიანეთი და ფიქრები.
ღვინო ეჯიბი მაყარი... ურჩი ვაჟკაცის ბორკილი - თმა მხრებზე გადანაყარი.
ქალშავავ, შავი თმებითა, ვინც მკლავდი, ვინც მახარებდი გაყრით და შერიგებითა.
არასდროს დამიბრუნდებით, დამტოვეთ, ჩუმად დამშორდით და როგორც მტრედთა გუნდები.
და დამაღონებთ იოლად. ...რატომ არ ჩემი სწორები, რატომ არ ჩემი იორი. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მირზა გელოვანის პოეზია |
