|
მე მგონია, დასაწერი დაიწერა, დასახატიც დაიხატა თითქოს, - შენი ელვა ჩემს სხეულში დამიწდება, შენი შუქი უკვე მსხვერპლად მითხოვს.
შავი ღამე შავ უფსკრულებს აღებს, - შენი სიტყვა ხორცში ისრად ჩამიჯდება, შენი ჰანგი დაცამიწყვეტს ძარღვებს.
აღარც ტყვია, მაგრამ აღარც ლეში, - სამწუხაროდ, არაფერი მეტკინება, სამწუხაროდ აღარავინ შემშლის.
|
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მორის ფოცხიშვილის პოეზია |
