|
გევედრები, ისეთ მხარეს გადამხიზნე, სადაც კაცთა სიძულვილი არ იციან, თორემ რწმენა ისე გმინავს ბალდახინზე, თითქოს ქრისტეს გაბზარული ლავიწია.
სანამ ლეთა ტყვედ წაგვასხამს გაბაწრულებს, მსურს, მზე ვიყო ამოსული გამთენიას და შენს სულში მოვუძღოდე გაზაფხულებს! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მორის ფოცხიშვილის პოეზია |
