|
ღამე ჩემია, ძილი მაინც არ დამრჩენია, თუკი ვიწამე ისევ იგი, მამავ ჩვენია. წითელი მკერდით, ზღვისფერ ფრთებით ოდეს გნახავდი - არც მიფიქრია, არც მიწერია თუ მინახავდი. მოციმციმდი და მოიტანე ცივი გზავნილი - ნეტავი მე?! თუ ჩემთვის იყავ გამოგზავნილი… თუკი ინებებ, გამოგყვები შენი მსტოვარი, გამიძეხი და დამიტოვე დანატოვარი… მე ხომ ისედაც დამეწევა შავი მწევარი, აღარ დარჩება ჩემი ძვალი და ნაწევარი… წითლით და მწვანით, სიცისფერით აღარ მოგელი - გიხილე ერთხელ და გიწამე, როგორც ყოველი… შენ ცა, მიწა - მე, შენ ცაც, მიწაც, სიზმრის მთოველი… მწამს ღმერთი ერთი მამა ჩვენი, - ყოვლის მპყრობელი… |
