|
დაღებულია ყველა ღარი, დაიძრა ლავა, ჩამოსულია ღამის სტუმარი, დილით არ წავა.
წაბლის კარები, მღვიმე პირს აღებს, ახლოვდება ცოდვის ზარები;
კრეტსაბმელები; ლამპრის შუშებზე აღარ ჩანან დედის ხელები...
ფხაჭურით, შემოსასვლელი ხმოვანდება ცრუ კრინ-მანჭულით.
ფერებით, ჟღალი ხარები ჩამოფხიკეს იმ სიმღერებით;
ავი მოკეთე, დილა პირს იბანს, - ფიქრი მაინც გამომიკეთე!...
თავს მესხმის რეტი - წითელი ხარი აღარაა პრიორიტეტი.
გაიხსნა რაბი, მეტადრე გვიან მაქეთკენ მავალს, მეწყალვი, რაბი! |
