|
ბევრი იფრინა თუ ცოტა, ჩიტი დაეცა ჭალას, მზე დაუღამდა საცოდავს, სიცოცხლე დასდეს ბრალად!
ხევში გარბოდა წყალი... გოგონას გული სტკიოდა, გზებზე მღეროდა ქარი.
ცაო, რა ფერებს მიქრობ... ის კარგი გოგო სად არი, - გულს მიყინული სითბო! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • თენგიზ სვანიძის პოეზია |
