|
დილა... პალმების ეროტიკა, სხივი წევს ჭერზე, სხეულის ყოველ უჯრედ-ნერვში სინორჩით თბილა, ზაფხულის სიო ეფერება ლამპიონს ყელზე და ზღვის საშოში მზე კვარივით ჩამოღვენთილა.
ბინდების გრილოს მე მოგიტან - სიტყვას დაენდე, ფიცმიჯნურების ვერ მოვირგეთ ვერაფრით როლი, იები, ნახე, ცვრების კოცნას როგორ დანებდნენ.
ვერ იქნებიან ცა და მთვარე ასე უბრები - ვალაგებ ფურცლებს, ვხურავ კარს და ვიფარებ საბანს და ძილწართმეულ სიზმრებიდან გესაუბრები... |
