მთარგმნელი: იორამ ქემერტელიძე
|
უნდა ავიკრა ამ ქვეყნიდან გუდა-ნაბადი, დღეო ნათელო, ბნელით სავსევ, აბა, ნახვამდის! შორს, ცხრა მთას იქით უნდა დავდგა სადმე კარავი, რომ არა ვნახო კაციშვილი მეტად არავინ. მწვანე ბალახზე წამოვწვები ჩემთვის გულაღმა და თვალს მივაყოლ-მოვაყოლებ ღრუბლის ხეტიალს, ჩიტების ჭიკჭიკს და გალობას მივაყურადებ, წყაროთა ლიკლიკს, სიმღერით რომ ერთურთს ერთვიან. დავტკბები ხოლმე მზის ამოსვლის და ჩასვლის ცქერით, ვიდრე ჩემი მზის ჩასვენების დადგება ჯერიც... |
