მთარგმნელი: ლია გვენეტაძე
|
როს ღვინის თასი იელვარებს სატრფოს თლილ ხელში, კერპები წამსვე იმსხვრევიან ზათქსა და თქეშში.
წამს გაიფიქრებს - მუჰთასიბი უგონოდ დათვრა.
კაუჭს ვეგები, მაგრამ სული მაინც არ კვნესის.
იქნებ, დამინდო მომაშველო ეგ შენი ხელი.
და ჰაფეზივით, სიყვარულით არის დამთვრალი. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ჰაფეზის პოეზია |
