მთარგმნელი: ალექსანდრე ელერდაშვილი
|
ერთხელ ღრუბელს რომ ჩამოსწყდა საწვიმრად წვეთი პაწია, ბევრი იგორა და შერცხვა, დიდ ზღვამდე რომ მიაღწია...
ის რომ არსებობს, მე მასთან არსებულიც კი ვერა ვარ".
უცებ სადაფში აღმოჩნდა და იქცა თვალ-მარგალიტად,
რომ მოხვდა მეფის გვირგვინში ძვირფასი, თუმცა პატარა.
არარაობა ვინც ნახა, მას ესმის აზრი რაობის. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • საადის პოეზია |
