|
რა უებარი ძალაა იგი და რა უბრალო ნაბიჯით დადის ნუგეშს არიგებს აქეთ და იქეთ, და სითბო მისი ზეცამდე ადის.
თუმცა არ სწყალობს გულქვა ძლიერებს, ის ღვთის ნიჭია, ჩვენს სულს რომ ასე ალამაზებს და ამშვენიერებს.
რომ ჭირნახულ კაცს მიესალამოს, ტკივილს უყუჩებს და მერე მიდის, და სხვაგან სხვა წყლულს ადებს მალამოს.
დააშროს მდორე ცრემლების ღელე, ის რა მადლია, თუკი ვერ ხედავს - დახმარებისთვის გამოწვდილ ხელებს.
ალალმართალი სიკეთით სავსე, ის ყველგან ცოცხლობს, ის ყველგან არის, ის ყველგან დადის ამ ქვეყანაზე! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • იონა ვაკელის პოეზია |
