|
ფოთოლმა ფოთოლს რა უთხრა, სადამდე აფრინდებოდა? ”წინ ცა მომელის, აუ, ცხრა, შემინდე, გტოვებ მეგობარს.
ცა გვერგო ერთი გაფრენა, ქარები - ჩვენი მოყვრები არ გვყრიან მიწის საფენად.
ზეცას ვუყვებით ფრენისას და მტვრისაგან და ბიწისგან კვალი არ რჩება ჩვენისად.
გაფრენილ ფოთლის სიმღერა... ვიმღეროთ, ზეცა ჩვენია, ირგვლივ სიმწვანე იღვრება.
იქ აგვაცეკვებს ქარიო და ერთმანეთთან შეხებით სული ფრენაში დავლიოთ!
უკვე აგვისტოს ოცია. ქანაობ, ხეო - გოდოლო, ფოთოლთ გზა დამილოცნია. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • დალილა ბედიანიძის პოეზია |
