|
გიორგობას ავდრიანსა, შაბათს, დილაადრიანსა, ფშავლის ქალას ჟღალთმიანსა, დედმამიანს, და-ძმიანსა, სამწყაროით ვაზიდვინებ უმძრახის წყალს ხმაწყლიანსა. ცომს მოვზილავ მადლიანსა, შოთს ჩავაკრავ ადლიანსა, ხარს დაგიკლავ სამწლიანსა, ორთავ რქაზე სანთლიანსა, ქვევრ-მარანში დაგახვედრებ საფერავს ხმამაჭრიანსა… ცას ჩამოხსნი თაღიანსა, გიცნობ ნათელ აღიანსა, ქოხს ინიშნებ სარკმლიანსა, ეზოს - ბოსელ-საბძლიანსა, სუფრას შენად სახელდებულს გავშლი ქადა-საკმლიანსა. მგზავრს გისტუმრებ გზაგვიანსა, ნოხს დაგიფენ ნაყშიანსა, ვაჟს შეგვედრებ ზავთიანსა, ციცქნა გოგოს თვალმზიანსა, ცაცხვის აკვანს შემოგწირავ მზე-ბორჯღლიანს, ცხრაჯვრიანსა. გიორგობას ავდრიანსა, შაბათს დილაადრიანსა, თეთრცხენოსანს, ფარ-ხმლიანსა მგზავრს გისტუმრებ გზაგვიანსა, ცასა და ხმელს შეგავედრებ მაღალსა და მადლიანსა... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მარიამ ხუცურაულის პოეზია |
