|
ყველას რადა ჰკლავ, სიკვდილო, რად არ თვითონა ჰკვდებიო?! შენ ვერც ბუნება გაშინებს, ვერც ეს დიდრონი მთებიო.
შენ მაინც ვერა ძღებიო, ერთიღა დაგრჩა - სახელი, ვერაფერს ვერ უშვრებიო.
ვერც საუკუნო წლებიო, სახელი ქვეყნადა რჩება, მიწას - ლეში და ძვლებიო.
ვერცერთს ვერ შაეხებიო, გმირებს ნუ დაეჭიდები, სიკვდილო, დამარცხდებიო! |
