რა უჩვეულო გამოხდა ჟამი,
აღარაფერი დაგვრჩა საერთო;
მხოლოდ მდინარის ქვიშა და ლამი,
მზე ჩაწურვილი უერთმანეთოდ...
მოგვყვა კი რამე გარდასულ დღეთა,
წინათ რომ წმინდა წლები დავარქვით.
უკუნ ღამეში შთაინთქა მცხეთა,
აღარ ხმაურობს ჩვენი არაგვი.
მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა
