|
ვარ აზიელი; ამებურდა სიზმრებით თვალი; კვლავ ეკვატორი მეცხადება, ხაშმით მაბრუებს; ლომები ზანტათ დაეძებენ დაბურულ ღრუებს, მძიმე თათებით ცხელ სილაზე აჩნდება კვალი.
სადაც კერპები თვალჩასმული დასცქერენ რუებს; ჩრდილოეთ ზღვების მარტოობა შავათ მაყრუებს; ათასი წლები, Auto da fe, გზები უვალი!
ფერმკრთალი სახით, ხორციანი სქელი ტუჩებით; ვატარებ ლორნეტს, დავიდარდე დიდი ქუჩებით!
თუ ვიქნებოდი მუდამ ასე, ცოდვილი, შავი, მე ავზნიანი, დღენაკლული და საცოდავი!. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • კოლაუ ნადირაძის პოეზია |
