|
მოწამლული მაქვს უკვე გუნება, დარდმა აშალა გულში ფაფარი, მითხარით, სადმე თუ გეგულებათ ბედშავი კაცის თავშესაფარი!
ჩემს გზებზეც ისევ ძველი თოვლია... მე ორ ათეულ წელიწადს გავცდი, მაგრამ სწორი გზა ვერ მიპოვნია.
ან ჩემს გზებს ჯანღი რატომ ებურვის? ცა ურჩხული და მე მართვე ვარ, ცივ უდაბნოში დატოვებული. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მინდია არაბულის პოეზია |
