|
ბოლოს და ბოლოს დამთავრდა, გაქრა უაზრო ღელვაც, შიშიც, ეჭვებიც.... ბევრი დავკარგე, ბევრს ვკარგავ, მაგრამ ბნელ უფსკრულებში ცქერას ვეჩვევი. ვიდრე ვიცხოვრო ვიღაცის ნებით. მე ის მსურს-ჩემთვის რაც შეშურდებათ, ანდა-ტკივილით დათმობენ სხვები. |
|
პოეზიის გვერდი • • • |
