|
შეჩერებულა შენი ხედვა, ვით ქვა შურდულის, შენი ბაგენი ხმოვანებას ვეღარა სცემენ, როგორც პანდორას - ბერწი არის შენი მუცელი და მაგ ძუძუთგან ცრემლნი აღარ დაიღვრებიან. გჭედდა ოსტატი და დღეს და ღამეს ასწორებდა შენსა ძერწვაში... არ არის სწორი - მარტო სული ელტოდეს სხეულს, არიან ხორცნიც სულებიდან გამოქცეულნი! |
