|
შენს მინდორში მიყვარდა უთენია სირბილი, ოი, როგორ მომწონდა შენი მიწის სირბილე. ის დღე ჩემთვის სხვა იყო, როცა დაგინახავდი, ო, რა ცირა იყავი, ოქროს ყალმით ნახატი. სასაცილო ღიმილი და ნახტომი ირმისა. ოცი წელი გავიდა იმ ლამაზი დღეიდან, ჩემი ბიჭი გეძახის ახლა უკვე დეიდას! ვესალმებით ერთმანეთს უკვე როგორც და-ძმანი. თავის დროზე ვერ ითქვა ის სათქმელი ბოლომდე, ჩემი ნატვრა ეგ იყო, მუდამ კარგად მყოლოდე. არაფერი აწუხებთ, არაფერზე დარდობენ. სადღაც გულის სიღრმეში კვლავ იღვიძებს იარა, ყველაფერი მინდება, სიყვარული კი - არა. |
