|
იქნებ, ძვირფასო, მარტოდ ხარ ისევ და ყველა წუთი ფიქრებს უნდება. ეს სიჭაბუკეც წამოვა ისე, გრძნობებიც ისე გამიხუნდება...
მოდის სიბერის ფრთის სიფარფატე წლები დაიწყებს თანდათან ცვენას და ხუჭუჭ თმებში ჩაჯდება მთვარე.
წავა და აღარ განმეორდება, ჩვენც დავბერდებით, ო, მაგრამ გული, გული არასდროს არ დაბერდება. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მირზა გელოვანის პოეზია |
