|
უსულდგმულო ცხოვრება ცის ნიჭად ნუ გგონია, იგი მიწის ყოფილა - რასაც ბოლო ჰქონია!
სული, საქმით მეტყველი, და ის უბოლო არის, ვით სულის შთამბერველი.
აღნიშნავს თავის დროსა! ის აქავ ეწაფება უკვდავების წყაროსა!.. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ილია ჭავჭავაძის პოეზია/პროზა |
