|
აპრილია, დახრილია ზამთრის მძიმე გზების ფარდა... გაზაფხულის მარხილია თეთრი ყვავილების კალთა.
ქამანდა ვერ მოვდე დარდებს, ღმერთო, იქნებ აპრილიდან მიმიყვანო სექტემბრამდე.
შევძლებ მთაზე შემოდგომას - ჩვენ ძმები ვართ, ძმურად გავძლებთ მე და ჩემი შემოდგომა.
მხრებზე უხვად დაყრილ დარდებს და როგორმე თავს გავიტან სექტემბრიდან აპრილამდე. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ზურაბ კუხიანიძის პოეზია |
