|
ტკივილისაგან გალურჯდა სული, სიკვდილზე ფიქრით უნდა გავწამდე, ვეღარ მოვიკლავ სიმღერის წყურვილს, ვერ ავისრულებ ბოლო საწადელს - რომ ჩემმა სიტყვამ გაიდგას ფესვი, დავიწყებისთვის არ გამიმეტოს... შენ კი, ძვირფასო, ნუ დამღლი კვნესით, ისე, უბრალოდ, დამაიმედე. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გიორგი გიგაურის პოეზია |
